Brzina hipertenzija adenozin, Vazodilatacija - Wikipedia


Fibrilacija ventrikula Aritmije i poremećaji provođenja Normalno srce kuca na pravilan i usklađen način zato što električni brzina hipertenzija adenozin koje stvaraju miociti s jedinstvenim električnim svojstvima započinju niz organiziranih kontrakcija brzina hipertenzija adenozin. Bilo koja bolest srca, uključujući i kongenitalne abnormalnosti strukture npr.

Sistemski čimbenici koji mogu uzrokovati ili doprinijeti poremećaju ritma su čimbenici rizika hipertenzije elektrolita posebice niski K ili Mghipoksija, hormonski poremećaji npr.

Anatomija i fiziologija Na spoju gornje šuplje vene i visokog lateralnog dijela desnog atrija nalazi se nakupina stanica koje stvaraju početni električni impuls svakog normalnog otkucaja srca, ta nakupina brzina hipertenzija adenozin naziva se sinoatrijski SA ili sinusni čvor.

brzina hipertenzija adenozin visok donji tlak

Električno pražnjenje ovih elektrostimulatorskih stanica podražuje susjedne stanice, dovodeći do podražavanja daljnjih dijelova srca u pravilnom nizu.

Impulsi se prenose kroz atrije do atrioventrikulskog AV čvora specijaliziranim provodnim internodalnim vlaknima i nespecijaliziranim atrijskim miocitima. AV—čvor se nalazi na desnoj strani interatrijskog septuma. Njegova brzina provođenja je spora i stoga odgađa provođenje impulsa. Vrijeme provođenja kroz AV—čvor ovisi o srčanoj frekvenciji, i na njega utječu autonomni tonus i cirkulirajući katekolamini kako bi se pri bilo kojoj frekvenciji atrija maksimalno povećao minutni volumen.

brzina hipertenzija adenozin veliki pritisak kako smanjiti

Atriji su električno izolirani od ventrikula fibroznim prstenom, osim u anteroseptalnom području. Tamo se nalazi nastavak AV—čvora, Hisov snop, koji ulazi u vrh interventrikulskog septuma, gdje se račva u lijevu i desnu granu snopa, koje završavaju u Purkinjeovim vlaknima.

Desna grana snopa provodi impulse u prednju i apikalnu endokardnu regiju desne klijetke. Lijeva grana snopa se grana na lijevoj strani interventrikulskog septuma.

MSD priručnik dijagnostike i terapije: Aritmije i poremećaji provođenja

Njezin prednji dio lijevi prednji hemisnop i stražnji dio lijevi stražnji hemisnop podražuju lijevu stranu interventrikulskog septuma, pa se taj dio ventrikula prvi električki aktivira. Iz tog razloga se interventrikulski septum depolarizira s lijeva na desno, nakon čega slijedi gotovo istodobna aktivacija oba ventrikula počevši od endokarda kroz zid ventrikula do površine epikarda. Elektrofiziologija: Prolaz iona kroz staničnu membranu miocita je reguliran specifičnim ionskim kanalima koji proizvode cikličku depolarizaciju i repolarizaciju stanice koja se zove akcijski potencijal.

Akcijski potencijal radnog miocita počinje kad se stanica depolarizira iz svojeg dijastoličkog transmembranskog potencijala od —90 mV do potencijala od oko —50 mV.

Kod ovog praga podražaja dolazi do otvaranja Na kanala ovisnih o naponu, što uzrokuje brzu depolarizaciju posredovanu utokom Na niz strmi koncentracijski gradijent. Brzi Na kanal se brzo inaktivira te prestaje utok Na, no otvaraju se drugi ionski kanali ovisni o vremenu i naponu, omogućavajući Ca da ulazi kroz spore Ca—kanale depolarizirajući događaj i K da izlazi kroz K kanale repolarizirajući događaj.

U početku, ova dva procesa su usklađena i održavaju pozitivni transmembranski potencijal, prolongirajući fazu platoa akcijskog potencijala. Tijekom ove faze, Ca koji ulazi u stanicu je odgovoran za elektromehaničko spajanje i kontrakciju miocita. Nakon nekog vremena, utok Ca prestaje i izlaz K se povećava, uzrokujući brzu repolarizaciju stanice nazad na transmembranski potencijal mirovanja od —90 mV. Dok je depolarizirana, stanica je otporna refraktorna na daljnje depolarizirajuće događaje; u početku daljnja depolarizacija nije moguća apsolutni refraktorni periodi nakon djelomične, no ne potpune repolarizacije, daljnja depolarizacija je moguća, no zbiva se sporo relativni refraktorni period.

Postoje dva glavna tipa srčanog tkiva. Tkiva s brzim kanalima radni atrijski i ventrikulski miociti, His—Purkinjeov sustav imaju veliku gustoću brzih Na kanala pa njihovi akcijski potencijali daju slabu ili nikakvu spontanu dijastoličku depolarizaciju i zato je frekvencija aktivnosti elektrostimulatora vrlo sporavrlo brzu inicijalnu frekvenciju depolarizacije i stoga veliku brzinu provođenja a gube refraktornost istodobno s repolarizacijom pa su refraktorni periodi kratki i omogućavaju provođenje ponavljanih impulsa viših frekvencija.

Tkiva sa sporim kanalima SA i AV—čvor imaju nisku gustoću brzih Na kanala pa brzina hipertenzija adenozin potencijali pokazuju bržu spontanu dijastoličku depolarizaciju i zato bržu frekvenciju aktivnosti elektrostimulatorasporu početnu frekvenciju depolarizacije pa je brzina provođenja sporate gubitak refraktornosti koja je odgođena nakon repolarizacije pa su zato periodi refraktornosti dugi što onemogućava provođenje ponavljanih impulsa pri visokim frekvencijama.

Normalno SA—čvor ima najbržu frekvenciju spontane dijastoličke depolarizacije pa njegove stanice proizvode spontane akcijske potencijale brže nego druga tkiva. Zato je SA—čvor dominantno automatsko tkivo elektrostimulator u hipertenzija kao prenosi srcu. Ako SA—čvor ne proizvodi impulse, ulogu elektrostimulatora preuzima tkivo koje najbrže stvaran spontane akcijske potencijale nakon SA—čvora, obično AV—čvor.

Simpatički podražaj povećava frekvenciju odašiljanja impulsa tkiva elektrostimulatora, dok ju parasimpatički podražaj smanjuje. Normalan ritam: Srčana frekvencija sinus ritma u mirovanju obično iznosi 60— otkucaja u minuti.

Sporija frekvencija sinus bradikardija javlja se u mlađih osoba, osobito sportaša vidi str. Brže frekvencije sinus tahikardija se javljaju pri naporu opterećenjukod bolesti ili emocija zbog simpatičkog podražaja preko živčanih vlakana ili cirkulirajućih katekolamina.

Normalno, postoji dnevna varijacija srčane frekvencije, a frekvencija je najniža ujutro neposredno prije buđenja. Malo povećanje frekvencije u inspiriju i smanjenje frekvencije u ekspiriju respiratorna sinus aritmija je također normalno, nastaje uslijed oscilacija vagusnog tonusa a posebno je učestalo u mladih zdravih osoba. Oscilacije se smanjuju, no ne nestaju potpuno kako osoba stari.

Uloga vazodilatacije[ uredi uredi izvor ] Glavna uloga vazodilatacije je da se poveća protok krvi u tjelesnim tkivima kada je to najpotrebnije.

Apsolutna pravilnost sinusnog ritma je patološka i pojavljuje se u bolesnika s autonomnom denervacijom npr. P—val označava depolarizaciju atrija. QRS—kompleks označava depolarizaciju ventrikula, dok T—val predstavlja repolarizaciju ventrikula.

Vazodilatacija - Wikipedia

PR—interval od početka P—vala do početka QRS—kompleksa je vrijeme od početka aktivacije atrija do početka aktivacije ventrikula.

Veliki dio ovog intervala označava usporavanje provođenja impulsa kroz AV—čvor. R—R—interval vrijeme između 2 QRS—kompleksa označava frekvenciju ventrikula.

Normalne vrijednosti QT—intervala su nešto više u žena i nešto su duže kad je srčana frekvencija sporija. QT—interval se korigira QTc zbog utjecaja srčane frekvencije.

Bradiaritmije nastaju zbog smanjenja brzina hipertenzija adenozin funkcije elektrostimulatora ili blokova u provođenju, uglavnom unutar AV— čvora ili His—Purkinjeova sistema. Većinu tahiaritmija uzrokuje kružni mehanizam engl.

Kružni mehanizam je kružno širenje impulsa kroz 2 međusobno povezana puta s različitim svojstvima provođenja i refraktornim periodima vidi SL. U nekim uvjetima, obično precipitiranim prijevremenim otkucajem, kružni mehanizam može stvoriti kontinuirano kruženje aktivacijskog vala stvarajući tahiaritmiju vidi SL. Normalno, kružni mehanizam spriječava refraktornost tkiva nakon podražaja.

brzina hipertenzija adenozin koji caj je dobar za visok pritisak

Unatoč tome, 3 stanja pogoduju pojavi kružnog mehanizma: skraćivanje perioda refraktornosti tkiva npr. Povremeno se javlja i poliurija koja nastaje zbog oslobađanja atrijskog natriuretskog peptida za vrijeme prolongiranih supraventrikulskih tahikardija SVT. Mehanizam tipičnog kružnog mehanizma.

Navigacija

Dva provodna puta povezuju iste točke. Provodni put A sporije provodi impuls i ima kraći refraktorni period. Provodni put B provodi impuls normalnom brzinom i ima duži refraktorni period. Normalni impuls stiže u točku 1 i ide kroz provodne putove A i B. Provođenje kroz provodni put A je sporije i zatiče tkivo u točci 2 koje je već depolarizirano i stoga refraktorno.